De Wiehnachtsgeschichte, soa as Lukas se vertellt

Druckversion

In disse Tiet kwamm van denn Kaiser Augustus Bott, dat iederen sick inschriewen loaten muss.   /   Dat was watt heel Nijs. Dumoals was Kyrenius Stattholler oawer Syrien.  /  Iederen möök  sick up de Weg noa siene Heimatstadt un lööt sick inschrieven.  /   Soa günk ock Joseph van Galiläa ut de Stadt Nazareth noa Judäa, noa David siene Heimatstadt, de hedde Bethlehem - want he höarde to de Noakummen van David  /   un wull sick inschriewen loaten met Maria, de em antraut was. Un de verwochte'n Kind.  /  

Du se nu doar weärn, kwamm se te liggen.  /   Se brachde eren iersten Sönn up de Wearlt, wickelte em ien Döke un lää em ien ne Krüppe. Se hadeen anners gin Stee in de Harbarge.  /   Un nu wassen in desölwe Gegend Schäpers up't Fäild; de pössen's Nachens up de Schoape up. Un wat passerde doar?   /    Met eenmoal stünd 'nen Engel van Gott vür ear un dee Heärlikheit van Gott löchte oawer ear up. Doar verschrickden se sick slim van.   /  

Un de Engel sä tegen ear: Hebbt men gin Schrick; ick hebb u ne groote Bliedschup te vertellen - un elk en eene sall dat wies wodden –   /    want för u alle tehoope is vandage den Heiland geböaren! Dat is den Heär Christus in David siene Stadt.   /   Un dat sall vür u das Teeken wään: Goaht men häin! Ij findt das Kind ien Döke inwickelt un et ligg in ne Krüppe.   /    He harr noch nich ees uutproat', du was doar nen heelen Schwoarm van Engel. De preesen Gott en süngen:   /    "Loff en Eähre doar bowen vür onsen Gott, un Free hier unner up de Eärde vür de Menschen, de dat van Harten meent, un an dee Gott sien Gefallen heff."

Fehler gefunden?  l  © Hamsterkiste Verlag