Die Grafschaft Bentheim im Unterricht


Plattdeutsche Texte

    

Harm en sien Krijntenstüütken

Wilsem is ’n besünning Dörpken. Dat wööd tenminsten aait seggt. Of doar wat van an is, weet ik nich. Up elk Gefall hebt de Wilsemer Ortsdeele wat raare Namens. Eene van de Ortsdeele hett „Gluup“. En anners eene hett „Stadt“.

Nou! - Sütink uut ’n „Gluup“ kregen unverdachens Vesite. Doar hadd’n se nich met rekkent. Se hadd’n vürtied ok gin Bescheed kregen. Up nen mooien Noamiddag stöind ne Kuutsche vür de Beneendüre en Geert-Oam en Gese-Möje krööpen druut.

Men du wööten Sütink drock! "0 o, wi hebt nich ees 'ne Beschüte ien Huus!“ Se röpen eare Junge: „Harm, Harm, kumm is gauw! – Jaag is ääm up de Fietse noa 'n Wijnkel en haal 'n Wittwäiten Stüütken up!" Harm kreeg 'ne Riege Äier met ien de Tasche en dann fietste he ien ’n Draff up de „Stadt“ an. Doar kott vür ’n „Tangenbarg“ hadd’n Vellers earen Wijnkel.

Men du he doar köimp, sää Veddelers Lukas: "Dat spiet’t mi! Wittwäiten Stute is d'r nich mehr. Wi hebt alleene noch 'n Krijntenstüütken. Sall 'k di dat men metdoon?"

"Too men, is ok wal goot", sää Harm. He stoppte de Rulle Beschüten ien de Tasche en dat Krijntenstüütken unner 'n Schnappert. Harm fietste foart wier up Huus an. Unnerweggens greep hee albott moal achteruut en plüürde doar 'n paar Krijnten uut den Stuten. De Krijnten en de Rosinen war’n doch soa lecker !

Up halwe Weg köimp em sien'n Noaber temöte. Dee futerde: "Nou, Harm! Segg is, Junge! Wat dösse doch! Du biss doch nich goot wies! Plüürs all de Rosinen uut de Stute! Dat mösse gewonn' n loaten!"

Harm streed heel bedaard van de Fietse, göing bestreen vür sien'n Noaber stoahn en sää:

Ierstens - geht di doar niks van an! -

Tweetens - bis du nich van onse Karke! -

En dartens - woll mien  Muur  'nen  witten Stuten hebb'n!"

Upschreewen van Janette Boerrigter