Et dött mij leed

Ast aule Joahr

te Ejnde geht;

dat nije nu weär

vöar uns steht,

dann mött ick prakkeseären:

Et is hoast üm te reären, 

dat van moje Sitten 

ut de aulen Tieden

nich meähr vull besteht. 

Et dött mij woarlick leed, 

dat wij de langen Koken, 

de soa lecker smöken,

hoaste nich meähr seht.

Jan Smoor   

Fehler gefunden?  l  © Hamsterkiste Verlag