Die Grafschaft Bentheim im Unterricht


Plattdeutsche Texte

    

Pröatkes up Nijioahrsvisiten                 

Bakkers Hinnerk heff sien'n Mähdrescher ok noch nich betaalt. Unse Jungs vertäilden dat.

Joa, men dat sind ja ok sökke düre Dinger. `n paar Dage wödt se bruukt, en dann stoaht se't heele Joahr. Dee liedt mehr van't Stoahn as van't Lopen.

Sienen Öllsten, denn is ja nu soa üm de twintig , de hadde ko'nns sien Vaa is anschötten, dat he nu verdan ok wal is moal soa'n Auto hebbn woll, nett as de annern Jungs ok. Et bruukde ja nick nijt te wään.

"Och", hadde Hinnerk seggt, "ik weet't wall, Junge. Du hess düftig warkt, van't Summer. - Men soa lange as den Mähdrescher nicht betaalt is, möss du mi doar nich van proaten."

Du hadde den tweeden, den is sessteen, is versichtig froagt, of d'r dann föar em nich `ne Brummfietse ansatt. Men - he hadde desölwde Antwoart kregen.

Dann hebt se noch soa nen Kläinen, den geht noch noa de Schoole. De probeerde et ok is: "Papa, en wo is dat met ne nije Fietse föar mi? Den mienn, dat is doch niks mehr!"

"Ik weet't wal, mien'n Jungen", hadde Hinnerk seggt. "Men soa lange as den Mähdrescher nich betaalt is, möss du noch wochten."

De Junge, de hadde dat ja gar nich passt. En du he later oawer den Hoff geht, du sitt doar nett den Hahn up ne Henne. - He giff den Hahn nen Trapp ien'n Ärs, dat he wegflög en segg: "En soa lange as den Mähdrescher nich betaalt is, gehs du gefälligst ok te Foote!"

       Heinrich Hensen